Η Αλίκη χαμογέλασε πικρά, με κοίταξε αδιάφορα, μου γύρισε την πλάτη. Κοντοστάθηκε να ανάψει τσιγάρο στην γωνία κάτω από την λάμπα. Την είδα για τελευταία φορά όπως την ήξερα. Την επόμενη στιγμή στην γωνία του δρόμου είχε μείνει ο καπνός του τσιγάρου που σε λίγο χάθηκε και αυτός.
Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω εκτός από το να συνεχίζω;
Σας ευχαριστώ όλες και όλους.
Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω εκτός από το να συνεχίζω;
Σας ευχαριστώ όλες και όλους.
Εγγραφείτε και σεις στα feeds της Διώξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος
5 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 19:07
Κλικ για μεγέθυνσηΣήμερα έγινε μία πρώτη παρέμβαση από το Σύλλογο Βιβλίου και Χάρτου στο Χαρτόραμα, την εταιρεία που είχα την λαμπρή τύχη να εργαστώ για δύο -παρά λίίίίίίίίγο- μήνες...
Κόσμος ήταν αρκετός, μοιράστηκαν πολλές προκυρήξεις, φωνάχτηκαν συνθήματα, κολλήθηκαν αφισάκια και έγινε παρέμβαση στους συναδέλφους. Ο κόσμος, κυρίως γείτονες καθόταν ευχαρίστως να ενημερωθούν για το θέμα και πολλοί που σκόπευαν να ψωνίσουν άλλαζαν γνώμη. Το κλίμα ήταν πολύ καλό και η ανταπόκριση από τους συναδέλφους καλή.
Η προσπάθεια συνεχίζεται. Γενικώς το κλίμα είναι καλό. Ενδεικτικό του καλού κλίματος που επικρατεί είναι το παρακάτω:
Θυμάστε την ανακοίνωση που είχα αναρτήσει για την απόλυση μου; Λοιπόν, αυτή που λέτε η ανακοίνωση αναδημοσιεύτηκε στο indymedia... (Μπορείτε να δείτε εδώ, μιας και έχει μία σημασία.) Ενημερωθήκαμε λοιπόν ότι, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πήρε το αφεντικό τηλέφωνο και του είπε ότι στο Indymedia λένε ότι οι αναρχικοί θα του σπάσουν το μαγαζί.
Ερώτηση πρώτη: Τι ηλεκτρονικό έγκλημα διαπράχθηκε ώστε να ασχοληθεί η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκληματος με αυτό; Προφανώς κανένα. Είναι μία απλή καταγγελία απόλυσης. Μήπως κύριε αστυνόμε, αντί να χασομεράτε με τις ανακοινώσεις -σχεδόν επώνυμες κιόλας- του Indymedia να ασχοληθείτε με πιο σοβαρά ζητήματα που κατατρύχουν το ελληνικό διαδίκτυο, το οποίο είναι γεμάτο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ναρκωτικών, πορνείας και δολοφονιών όπως όλοι ξέρουνε;
Ερώτηση δέυτερη: Δεδομένου του ζήλου των κυρίων αστυνομικών και προσπαθώντας να τον εξηγήσω αναρωτιέμαι: Ή δεν έχουνε τι να κάνουνε και ασχολούνται με βλακείες ή παίρνουνε μίζα από κάναν σιδερά. Επειδή πραγματικά αδυνατώ να πιστέψω ότι κάποιος θεώρησε αυτό σαν αντικείμενο ενασχόλησης της δίωξης ιντερνετικών εγκλημάτων για λόγους "εγκλήματος", το μόνο που μου μένει να πιστέψω είναι ότι από κάποιον που φτιάχνει ρολά για μαγαζά παίρνει μίζα.
Ερώτηση τρίτη: Οκ. είδατε την ανακοίνωση. Οκ, πήρατε τηλέφωνο. Τόσο προφανή ψέμματα γιατί είπατε; Αφού το Indymedia είναι εκεί όπως και ο σύντομος διάλογος που ακολούθησε και ο οποίος είναι μάλιστα κοσμιότατος (αν και δεν έχει σημασία μιας και ο σέρβερ είναι στα Εξάρχεια που λέει ο συνάδελφος σας ο Νώντας). Πιστεύετε ότι δεν μπορεί κάποιος να μπει και να δει; Έλεος πια με τα ψέμματα σας.
Συμπέρασμα Πρώτο: Αισθάνομαι περήφανος που για τρίτη γενιά σε αυτό το καταπληκτικό κράτος έχουνε ακόμα τους φακέλους μας στην ασφάλεια. Και χαίρομαι που αυτοί οι φάκελοι συνεχώς εμπλουτίζονται. Οι οποίοι φάκελοι είναι κάτι σαν τους οικογενειακούς τάφους στα χωριά (ξέρετε όλοι μέσα για 15 γενιές).
Συμπέρασμα Δεύτερο: Το ελληνικό κράτος πάει κατα διαόλου. Οριστικά και αμετάκλητα. Θα καταρρεύσει σύντομα και θα καταρρεύσει όχι απέξω αλλά από μέσα με τόσο ικανούς υπαλλήλους που έχει να το στελεχώνουν. Και για αυτό θα αναλάβουνε την εξουσία τα εργατικά συμβούλια. Και για αυτό κύριε αστυνόμε το μαγαζί δε θα το σπάσουμε αλλά θα γίνει κάτι ακόμα χειρότερο, θα το κολλεκτιβοποιήσουμε. Επίσης, θα εγκαθιδρυθεί η εξουσία των εργατικών συμβουλιών και θα σας βάλουμε όλους να σκάβετε τον ισθμό Ηγουμενίτσας-Θεσσαλονίκης. Όπως στην Κίνα. (Μεγάλη παρένθεση: Αντιμετωπίζω τώρα το εξής πρόβλημα γράφοντας αυτό το κείμενο: Τα όσα λέγονται είναι προφανώς σαρκαστικά, αλλά αυτό ο μόνος τρόπος να το επισημάνω είναι να γράψω το μακρυνάρι τούτο. Είχα άλλη λύση αλλά δυστυχώς απολυμένος και άνεργος δεν έχω καμία οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο. Γαμημένε καπιταλισμέ, ακόμα και απο τους σαρκασμούς μας λεφτά θες να βγάλεις.)
Άντε τώρα να ενημερώσετε και για αυτή την ανάρτηση.
Κόσμος ήταν αρκετός, μοιράστηκαν πολλές προκυρήξεις, φωνάχτηκαν συνθήματα, κολλήθηκαν αφισάκια και έγινε παρέμβαση στους συναδέλφους. Ο κόσμος, κυρίως γείτονες καθόταν ευχαρίστως να ενημερωθούν για το θέμα και πολλοί που σκόπευαν να ψωνίσουν άλλαζαν γνώμη. Το κλίμα ήταν πολύ καλό και η ανταπόκριση από τους συναδέλφους καλή.
Η προσπάθεια συνεχίζεται. Γενικώς το κλίμα είναι καλό. Ενδεικτικό του καλού κλίματος που επικρατεί είναι το παρακάτω:
Θυμάστε την ανακοίνωση που είχα αναρτήσει για την απόλυση μου; Λοιπόν, αυτή που λέτε η ανακοίνωση αναδημοσιεύτηκε στο indymedia... (Μπορείτε να δείτε εδώ, μιας και έχει μία σημασία.) Ενημερωθήκαμε λοιπόν ότι, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πήρε το αφεντικό τηλέφωνο και του είπε ότι στο Indymedia λένε ότι οι αναρχικοί θα του σπάσουν το μαγαζί.
Ερώτηση πρώτη: Τι ηλεκτρονικό έγκλημα διαπράχθηκε ώστε να ασχοληθεί η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκληματος με αυτό; Προφανώς κανένα. Είναι μία απλή καταγγελία απόλυσης. Μήπως κύριε αστυνόμε, αντί να χασομεράτε με τις ανακοινώσεις -σχεδόν επώνυμες κιόλας- του Indymedia να ασχοληθείτε με πιο σοβαρά ζητήματα που κατατρύχουν το ελληνικό διαδίκτυο, το οποίο είναι γεμάτο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ναρκωτικών, πορνείας και δολοφονιών όπως όλοι ξέρουνε;
Ερώτηση δέυτερη: Δεδομένου του ζήλου των κυρίων αστυνομικών και προσπαθώντας να τον εξηγήσω αναρωτιέμαι: Ή δεν έχουνε τι να κάνουνε και ασχολούνται με βλακείες ή παίρνουνε μίζα από κάναν σιδερά. Επειδή πραγματικά αδυνατώ να πιστέψω ότι κάποιος θεώρησε αυτό σαν αντικείμενο ενασχόλησης της δίωξης ιντερνετικών εγκλημάτων για λόγους "εγκλήματος", το μόνο που μου μένει να πιστέψω είναι ότι από κάποιον που φτιάχνει ρολά για μαγαζά παίρνει μίζα.
Ερώτηση τρίτη: Οκ. είδατε την ανακοίνωση. Οκ, πήρατε τηλέφωνο. Τόσο προφανή ψέμματα γιατί είπατε; Αφού το Indymedia είναι εκεί όπως και ο σύντομος διάλογος που ακολούθησε και ο οποίος είναι μάλιστα κοσμιότατος (αν και δεν έχει σημασία μιας και ο σέρβερ είναι στα Εξάρχεια που λέει ο συνάδελφος σας ο Νώντας). Πιστεύετε ότι δεν μπορεί κάποιος να μπει και να δει; Έλεος πια με τα ψέμματα σας.
Συμπέρασμα Πρώτο: Αισθάνομαι περήφανος που για τρίτη γενιά σε αυτό το καταπληκτικό κράτος έχουνε ακόμα τους φακέλους μας στην ασφάλεια. Και χαίρομαι που αυτοί οι φάκελοι συνεχώς εμπλουτίζονται. Οι οποίοι φάκελοι είναι κάτι σαν τους οικογενειακούς τάφους στα χωριά (ξέρετε όλοι μέσα για 15 γενιές).
Συμπέρασμα Δεύτερο: Το ελληνικό κράτος πάει κατα διαόλου. Οριστικά και αμετάκλητα. Θα καταρρεύσει σύντομα και θα καταρρεύσει όχι απέξω αλλά από μέσα με τόσο ικανούς υπαλλήλους που έχει να το στελεχώνουν. Και για αυτό θα αναλάβουνε την εξουσία τα εργατικά συμβούλια. Και για αυτό κύριε αστυνόμε το μαγαζί δε θα το σπάσουμε αλλά θα γίνει κάτι ακόμα χειρότερο, θα το κολλεκτιβοποιήσουμε. Επίσης, θα εγκαθιδρυθεί η εξουσία των εργατικών συμβουλιών και θα σας βάλουμε όλους να σκάβετε τον ισθμό Ηγουμενίτσας-Θεσσαλονίκης. Όπως στην Κίνα. (Μεγάλη παρένθεση: Αντιμετωπίζω τώρα το εξής πρόβλημα γράφοντας αυτό το κείμενο: Τα όσα λέγονται είναι προφανώς σαρκαστικά, αλλά αυτό ο μόνος τρόπος να το επισημάνω είναι να γράψω το μακρυνάρι τούτο. Είχα άλλη λύση αλλά δυστυχώς απολυμένος και άνεργος δεν έχω καμία οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο. Γαμημένε καπιταλισμέ, ακόμα και απο τους σαρκασμούς μας λεφτά θες να βγάλεις.)
Άντε τώρα να ενημερώσετε και για αυτή την ανάρτηση.
Ποια δίκη ξεκινάει και άλλες τέτοιες βλακείες;
Η δίκη μάγκες και μαγκίτισσες έγινε. Και την απόφαση του δικαστηρίου τη γνωρίζουμε όλοι.
Και για να μην νομίζει κανείς ότι λέω βλακείες, ορίστε και το δικαστήριο
Τσαντίστηκε η Google από τυς συντρόφους κινέζους χακεράδες; Τόσα χρόνια που λογοκρίνει το ψαχτήρι ακόμα και εκτός Κίνας τώρα την έπιασαν οι ευαισθησίες της;
Υπερβάλλει πάλι ο αγαπητός σας ιστολόγος;
Υπερβάλλει...
Ορίστε και οι αποδείξεις της λογοκρισίας της Google ακόμα και εκτός Κίνας.
Βάζουμε στο ψαχτήρι το china labor watch και πατάμε το google search... Πουθενά στα πρώτα 10 αποτελέσματα δεν υπάρχει άμεσος σύνδεσμος στην πιο γνωστή ιστοσελίδα για τους εργατικους αγώνες στην Κίνα... Για πάμε στο yahoo για παράδειγμα, κάτι περίεργο συμβαίνει εδώ... Οι πρώτοι πέντε σύνδεσμοι είναι απευθείας σύνδεσμοι με την συγκεκριμένη ιστοσελίδα.
Μάλιστααα...
ΥΓ. Πιθανά να πει κανείς ότι διαφέρουν οι μηχανές αναζήτησης. Ναι εεε; Περίεργο να μοιάζουν τόσο πολύ τα αποτελέσματα για κάτι λιγότερο γνωστό... Εδώ η google και εδώ η yahoo...
Υπερβάλλει πάλι ο αγαπητός σας ιστολόγος;
Υπερβάλλει...
Ορίστε και οι αποδείξεις της λογοκρισίας της Google ακόμα και εκτός Κίνας.
Βάζουμε στο ψαχτήρι το china labor watch και πατάμε το google search... Πουθενά στα πρώτα 10 αποτελέσματα δεν υπάρχει άμεσος σύνδεσμος στην πιο γνωστή ιστοσελίδα για τους εργατικους αγώνες στην Κίνα... Για πάμε στο yahoo για παράδειγμα, κάτι περίεργο συμβαίνει εδώ... Οι πρώτοι πέντε σύνδεσμοι είναι απευθείας σύνδεσμοι με την συγκεκριμένη ιστοσελίδα.
Μάλιστααα...
ΥΓ. Πιθανά να πει κανείς ότι διαφέρουν οι μηχανές αναζήτησης. Ναι εεε; Περίεργο να μοιάζουν τόσο πολύ τα αποτελέσματα για κάτι λιγότερο γνωστό... Εδώ η google και εδώ η yahoo...
Ελπίζω να μην περιμένατε από μένα για να ενημερωθείτε για δύο πολύ σημαντικούς αγώνες που λαμβάνουν χώρα αυτή τη στιγμή. Ο ένας είναι η απεργία των ψαράδων στη Μηχανιώνα και ο άλλος η κατάληψη του εργοστασίου της Ελίτ.
Για τον πρώτο ο σύντροφος Κόκκινη Περιστέρα το βάζει το θέμα σε μία σωστή βάση (αν και υπερβάλλει στις εκτιμήσεις του για το ΠΑΜΕ, έχει όμως τα δίκια του και το αναγνωρίζω). Επίσης ο σύντροφος αλίευσε ένα κομμένο σχολιάκι το οποίο νομίζω με καλύπτει απόλυτα όσον αφορά το χτύπημα που συγκλόνισε τον ελληνικό καπιταλισμό και παραλίγο να τον στείλει στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Το αναδημοσιεύω αυτούσιο όχι επειδή συμφωνώ απαραίτητα με τους χαρακτηρισμούς του αλλά επειδή θίγει τα σωστά ζητήματα.
Για τον κάθε βλάκα που πιάνουνε να μαλακίζεται με γκαζάκια και μπουκαλάκια, έξω από τα δικαστήρια μαζεύονται κάθε φορά μερικές εκατοντάδες. Για τους αιγύπτιους εργαζόμενους, που απεργούν κόντρα στα αφεντικά, βρέθηκαν μόνο 10 αλληλέγγυοι και μετά λέμε "αλληλεγγύη στους μετανάστες" κι άλλα κουραφέξαλα.
Η χρονιά μπήκε καλά. Να βγει ακόμα καλύτερη.
Για τον πρώτο ο σύντροφος Κόκκινη Περιστέρα το βάζει το θέμα σε μία σωστή βάση (αν και υπερβάλλει στις εκτιμήσεις του για το ΠΑΜΕ, έχει όμως τα δίκια του και το αναγνωρίζω). Επίσης ο σύντροφος αλίευσε ένα κομμένο σχολιάκι το οποίο νομίζω με καλύπτει απόλυτα όσον αφορά το χτύπημα που συγκλόνισε τον ελληνικό καπιταλισμό και παραλίγο να τον στείλει στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Το αναδημοσιεύω αυτούσιο όχι επειδή συμφωνώ απαραίτητα με τους χαρακτηρισμούς του αλλά επειδή θίγει τα σωστά ζητήματα.
Για τον κάθε βλάκα που πιάνουνε να μαλακίζεται με γκαζάκια και μπουκαλάκια, έξω από τα δικαστήρια μαζεύονται κάθε φορά μερικές εκατοντάδες. Για τους αιγύπτιους εργαζόμενους, που απεργούν κόντρα στα αφεντικά, βρέθηκαν μόνο 10 αλληλέγγυοι και μετά λέμε "αλληλεγγύη στους μετανάστες" κι άλλα κουραφέξαλα.
Η χρονιά μπήκε καλά. Να βγει ακόμα καλύτερη.
Πριν δύο μήνες έπιασα δουλειά στην αλυσίδα χαρτοπωλείο-βιβλιοπωλείο Χαρτόραμα. Αλυσίδα που διαθέτει 6 καταστήματα σε ολόκληρη την Αθήνα. Δούλευα επί δύο μήνες στο κατάστημα στο Γαλάτσι. Χτες, δέκα λεπτά πριν σχολάσω, ακριβώς μία μέρα πριν συμπληρώσω το δίμηνο μου ανακοίνωσαν την απόλυση μου.
Λίγα λόγια για τις συνθήκες εργασίας εκεί.
Πρόκειται για ένα τεράστιο κατάστημα συνολικού εμβαδού 1000 τμ το οποίο έχει ανοίξει 4 μήνες περίπου. Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες από εκεί έχουνε απολυθεί πάνω απο 10 άτομα, ενώ μόνο 2 έχουνε παραιτηθεί. Προσέχτε: δεν τους έχουνε καλέσει δοκιμαστικά 2-3 μέρες και να τους πούνε δεν μας κάνετε, που και αυτό γίνεται σε σταθερή βάση, έχει γίνει κανονικά πρόσληψη και στον ενάμησι μήνα περίπου τους απολύουν. Αποτελεί πάγια τακτική λοιπόν της εταιρείας να απολύει κόσμο, ενδεικτικό αυτού που λέω είναι ότι μέσα σε δύο μήνες ήμουν πια ο τρίτος σε αρχαιότητα εργαζόμενος και μόνο άλλη μία συνάδελφος δούλευε από την αρχή της λειτουργίας του καταστήματος εκεί, η οποία και μάλλον απολύθηκε χτες μαζί μου.
Επίσης πάγια τακτική της εταιρείας είναι να κάνει τις "απολύσεις" με τον εξής τρόπο: Πρώτα σου ανακοινώνουν στο τέλος της βάρδιας ότι σταματά η συνεργασία. Εκείνη τη στιγμή σπάνια θα πάρει κανείς το χαρτί της απόλυσης, το πιο σύνηθες είναι μετά από δύο τρεις μέρες θα σε καλέσουνε να υπογράψεις την οικειοθελή παραίτηση και να πάρεις τα χρήματα σου. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουν τον περιορισμό των απολύσεων που επιβάλλει η εργατική νομοθεσία.
Πάμε παρακάτω.
Ενώ το κατάστημα είναι βιβλιοχαρτοπωλείο ουδείς έχει τη σύμβαση του βιβλίου παρόλο που συχνά πυκνά συνάδελφοι που δεν είναι σε αυτά τα πόστα πηγαίνουν στο βιβλιοπωλείο να βοηθήσουν στην εξυπηρέτηση, το οποίο βρίσκεται στο πατάρι πάνω από το κυρίως κατάστημα.
Ουδείς από τους συναδέλφους που βρίσκεται ταμείο δεν παίρνει το επίδομα ταμείου που προβλέπεται από τη σύμβαση του εμπορίου.
Καθαρίστρια για ένα κατάστημα 1000 τμ δεν υπάρχει. Τα πάντα καθαρίζονται από εμάς τους ίδιους. Πατώματα, λεκάνες, πεζοδρόμια μέχρι και τους κάδους του δήμου έχουμε τραβήξει να τους σκουπίσουμε από κάτω επειδή "καθαριότητα ίσον πολιτισμός" που λέει και το αφεντικό.
Ο χώρος βιντεοσκοπείται με περίπου 12 ή 15 κάμερες. Δεν υπάρχει καμία ειδοποίηση είτε για τους πελάτες είτε για το προσωπικό.
Αποδυτήρια για ένα κατάστημα με 10 άτομα προσωπικό δεν υπάρχουν. Εκτός αν αποδυτήρια μπορεί να ονομαστεί ο χώρος μπροστά από τους καμπινέδες στον οποίον δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να κάτσεις να κάνεις το διάλλειμα σου. Δεν υπάρχει καν μια κρεμάστρα να κρεμάμε τα μπουφάν μας. Πρέπει να τα κάνουμε μπόγους και να τα βάζουμε σε μία μικρή ραφιέρα τριών ραφιών.
Καθίσματα δεν υπάρχουνε πουθενά σχεδόν. Στα ταμεία υπάρχει μόνο ένα κάθισμα, αυτό της προισταμένης. Ακόμα και απο τους δύο υπολογιστές που υπάρχουν στο κατάστημα μόνο ο ένας έχει καρέκλα και αυτός είναι στο βιβλιοπωλείο. Ο δεύτερος υπολογιστής είναι σχεδόν στο πάτωμα και για να κάνουμε μία εκτύπωση ή να στείλουμε ένα φαξ πρέπει να είμαστε γονατιστοί. Για το υπόλοιπο κατάστημα ούτε λόγος.
Πουθενά δεν υπάρχει αναρτημένη η κατάσταση προσωπικού και οι βάρδιες των εργαζομένων. Ωστόσο, στα "αποδυτήρια" θα δει κανείς αναρτημένο το "πρόγραμμα καθαριοτήτων" που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε δύο συνάδελφοι τη μέρα (μεσημέρι και βράδυ). Επίσης συχνά πυκνά καταστρατηγείται το ωράριο είτε με σπαστά ωράρια είτε με απλήρωτες υπερωρίες.
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει στήσει μία βιομηχανία απολύσεων την οποία πρέπει να την σταματήσουμε, αγνοεί τη σύμβαση του βιβλίου, παραβιάζει το ωράριο εργασίας και καταστρατηγεί πλείστες όσες διατάξεις της νομοθεσίας, εργατικής και μη. Ακόμα περισσότερο όσο είχα τη δυνατότητα να έχω εικόνα (από κουβέντες με οδηγούς που γυρνάνε τα καταστήματα) σε γενικές γραμμές επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα καταστήματα της συγκεκριμένης εταιρείας. Που και αυτό θα πρέπει να σπάσει.
Σύντομα θα υπάρξουνε εξελίξεις στο συγκεκριμένο θέμα.
Την παραμονή της πρωτοχρονιάς λίγο πριν σχολάσω μου ανακοινώσανε την απόλυση μου. Πιθανότατα να απολύθηκε μαζί μου και μία ακόμα συνάδελφος, αυτό θα το ξέρω απο Δευτέρα. Μία βδομάδα πριν είχε απολυθεί ένα ακόμα άτομο... Δεν υπάρχουνε προφανείς λόγοι και δεν έχουνε καμία σημασία ακόμα και να υπήρχαν. Εκεί πέρα έχει στηθεί μία βιομηχανία απολύσεων της οποίας θα πρέπει να μπλοκάρουμε την παραγωγή.
Από πάνω υπάρχει ένα πρώτο ενημερωτικό κειμενάκι για την κατάσταση στην εταιρεία που δούλευα. Αναδημοσιευτε το ελεύθερα -εννοείται- όπου νομίζετε...
Επίσης εννοείται ότι αυτό δεν θα περάσει έτσι. Ήδη έχουν κινηθεί συνάδελφοι και σύντροφοι για το θέμα και θα ενημερώνεστε τακτικά για τις εξελίξεις.
Καλή μας χρονιά, και το τονίζω το "μας"...
Από πάνω υπάρχει ένα πρώτο ενημερωτικό κειμενάκι για την κατάσταση στην εταιρεία που δούλευα. Αναδημοσιευτε το ελεύθερα -εννοείται- όπου νομίζετε...
Επίσης εννοείται ότι αυτό δεν θα περάσει έτσι. Ήδη έχουν κινηθεί συνάδελφοι και σύντροφοι για το θέμα και θα ενημερώνεστε τακτικά για τις εξελίξεις.
Καλή μας χρονιά, και το τονίζω το "μας"...
Την ψυχή μας έβγαλε η αποκατάστασις των τηλεποικοινωνίων. Τρεις λόχοι γενναιών πολιτοφυλακών μάχονταν για ενάμησι μήνα προκειμένου να περάσουνε τα καλώδια μέσα από τις εχθρικές γραμμές. Αφού παρασημοφόρησα σε μία σεμνή τελετή τους επιζώντες που επετέλεσαν το καθήκον τους επιστρέφω στο καραούλι μου, πάνω από τη δημοσιά να κοιτάω το λιόγερμα, και να εξυφαίνω υπόγειες, επίγειες και αέριες επιθέσεις στο σύμπλεγμα του παγκόσμιου καπιταλισμού.
Back on the right track now...
Μιας και είχα άφθονο καιρό να σκεφτώ ανάμεσα στα άλλα, σας ανακοινώνω τα εξής: Από τη νέα χρονιά θα με βρίσκετε σε καινούρια διεύθυνση, έτσι για να ανανεωθούμε λίγο. Ανάμεσα σε αυτό και στο να αλλάξω το όνομα του ιστολογίου του οποίου πια το βάρος δεν μπορώ να φέρω (ποιος είσαι ρε πούστη που λέει και ο Μπακιρτζής...), προτίμησα την μετακόμιση. Ο χαρακτήρας δεν πρόκειται να αλλάξει αν και σε γενικές γραμμές κάποια πράγματα να εκλείψουν μιας και θα ενταχθούν σε άλλα πλαίσια.
Με άλλα λόγια απομένουν 2-3 αναρτήσεις μάλλον ακόμα με κάποια θεματάκια που εκκρεμούν. Εννοείται το ιστολόγιο θα παραμείνει up και θα μάθετε το νέο url...
Αποχαιρετισμός στη χρονιά που πέρασε...
2 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 18:03...ένα λίγο αφελές τραγουδάκι αλλά εμένανε μ'αρέσει.
Έτσι γιατί που και που λίγη αισιοδοξία δε βλάπτει.
Τους χαιρετισμούς μου σε όλους και όλες σας. Κατά κάποιον τρόπο σας ευχαριστώ.
Still offline (a special transmission from the house of the rising sun)
6 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 20:20
Well it's been ten years and a thousand tears
And look at the mess I'm in
A broken nose and a broken heart,
An empty bottle of gin
Well I sit and I pray
In my broken down Chevrolet
While I'm singin' to myself
There's got to be another way
Take away, take away
Take away this ball and chain
Well I'm lonely and I'm tired
And I can't take any more pain
Take away, take away
Never to return again
Take away, take away
Take away
Take away this ball and chain
Well I've searched and I've searched
To find the perfect life
A brand new car and a brand new suit
I even got me a little wife
But wherever I have gone
I was sure to find myself there
You can run all your life
But not go anywhere
Take away, take away
Take away this ball and chain
Well I'm sick and I'm tired
And I can't take any more pain
Take away, take away
Never to return again
Take away, take away
Take away
Take away this ball and chain
Well I'll pass the bar on the way
To my dingy hotel room
I spent all my money
I've been drinkin' since half past noon
Well I'll wake there in the mornin'
Or maybe in the county jail
Times are hard getting harder
I'm born to lose and destined to fail
Take away, take away
Take away this ball and chain
Well I'm lonely and I'm tired
And I can't take any more pain
Take away, take away
Never to return again
Take away, take away
Take away
Take away this ball and chain
Offline - Please be patient - Get our latest news on China Daily
8 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 16:23
"Η νίκη ανήκει σε αυτούς που θα σπείρουν την αταξία χωρίς να την αγαπούν."
Γκυ Ντεμπόρ
Εξαιρετικά αφιερωμένο θα προσέθετα...
Επίσης...
"Η μεγαλύτερη κατάρα του προλεταριάτου είναι ότι όσοι έχουνε μιλήσει για αυτό, μιλάνε για αυτό. Και έχουνε ξεχάσει ότι είναι, αν είναι, αυτό."
Ζαν Πιερ Τρικαντάν, γάλλος σοσιαλιστής και εργάτης σε εργοστάσιο μαξιλαριών που έζησε το 19ου αιώνα.
Εδώ και 200 χρόνια...
"Νικητής σε μία μάχη είναι αυτός που επιλέγει τον τόπο και τον χρόνο της μάχης".
Καρλ Κλαούζεβιτς, Πρώσος Στρατηγός
Εδώ και 36 χρόνια...
"Ποτέ δεν περίμενα μια επέτειο για να γιορτάσω τον έρωτα μου με τον αγαπημένο μου. Ίσα-ίσα γλυκιά μου, την ημέρα της όποιας επετείου μας ήθελα να είναι η πιο τετριμμένη και η πιο συνηθισμένη. Και να του φυλάω την έκπληξη, το απροσδόκητο, το ξαφνικό ακριβώς για κάποιες απο πιο τετριμμένες και συνηθισμένες μέρες. Τουλάχιστον η συνηθισμένες μέρες έτσι πάντα ενέχουνε την έκπληξη και το μοναδικό. Στο κάτω κάτω της γραφής, ο χρόνος έχει 365 μέρες."
Σούζαν Έμερσον, Αμερικανίδα Συγγραφέας Μαγειρικών Συνταγών
"Νικητής σε μία μάχη είναι αυτός που επιλέγει τον τόπο και τον χρόνο της μάχης".
Καρλ Κλαούζεβιτς, Πρώσος Στρατηγός
Εδώ και 36 χρόνια...
"Ποτέ δεν περίμενα μια επέτειο για να γιορτάσω τον έρωτα μου με τον αγαπημένο μου. Ίσα-ίσα γλυκιά μου, την ημέρα της όποιας επετείου μας ήθελα να είναι η πιο τετριμμένη και η πιο συνηθισμένη. Και να του φυλάω την έκπληξη, το απροσδόκητο, το ξαφνικό ακριβώς για κάποιες απο πιο τετριμμένες και συνηθισμένες μέρες. Τουλάχιστον η συνηθισμένες μέρες έτσι πάντα ενέχουνε την έκπληξη και το μοναδικό. Στο κάτω κάτω της γραφής, ο χρόνος έχει 365 μέρες."
Σούζαν Έμερσον, Αμερικανίδα Συγγραφέας Μαγειρικών Συνταγών
Οκ, μερικά πράγματα που σιχαίνομαι στον κινηματογράφο.
α. την εσωστρέφεια και τον εσωτερισμό, με απλά λόγια το ο "μοναχικός ήρωας που αναζητεί την ταυτότητα του σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον" (που λέγαμε και μικροί). Με πολλά λόγια, βαριέμαι μέχρι θανάτου την επικέντρωση στο άτομο και στις αναζητήσεις του, τους προβληματισμούς μίας μεμωνομένης προσωπικότητας, τα προσωπικά αδιέξοδα και άλλα τέτοια ωραία.
β. τα βαριά νοήματα. Ναι δεν αντιλέγω ότι οφείλουμε να διερευνούμε σε βάθος τα πράγματα. Αλλά αν την ποίηση, ή την οποιαδήποτε τέχνη, "δεν μπορεί να την καταλάβει ένα δεκατετράχρονο κορίτσι" δεν μου κάνει. Επίσης κάτι πολύ βασικό: στην καθημερινότητα μας αυτό που μας κινεί δεν είναι οι βαθυστόχαστες αναλύσεις και το ότι σκέφτεσαι ένα τέταρτο αν θα ανοίξεις το ψυγείο γιατί μέσα θα είναι όλοι οι εφιάλτες σου. Αυτό που μας κάνει να σηκωθούμε το πρωί από το κρεββάτι για να πάμε για δουλειά δεν είναι η ανάλυση του Μαρξ για το κεφάλαιο αλλά ο εκβιασμός της μισθωτής σχέσης. Άρα η απλότητα. Προσοχή όχι απλοικότητα (δηλαδή γενίκευση και αυθαίρετα συμπεράσματα) αλλά απλότητα (θέσεις και πράγματα καθαρά σαν το γάργαρο νερό).
γ. την έλλειψη αλληλεπίδρασης με το κοινωνικό περιβάλλον. Αν και αυτό είναι συνέχεια του α. έχει διαφορετική χροιά με την έννοια ότι οι άνθρωποι κάτι κάνουνε στο κοινωνικό περιβάλλον, και αυτό με τη σειρά του κάτι τους κάνει. Οι ταινίες που είναι 10 ήρωες και στα τέτοια τους όλα δε μου αρέσουνε καθόλου.
δ. την έλλειψη του θανάτου. Αν δεν πεθαίνει κανείς βίαια στα πρώτα 15 λέπτα, ή αν δεν κινδυνεύσει σοβαρά η ζωή του σταματάω την ταινία.
ε. την έλλειψη ζόμπι.
Ως εκ τούτου ανακυρήσω ταινία της χρονιάς το Zombieland που τηρεί όλα όσα μου αρέσουνε στον κινηματογράφο.
Καταρχήν έχει ζόμπι, έχει κοινωνική κριτική, έχει απλότητα, έχει κοινωνική δράση από όλα έχει. Μέχρι και τον Μπίλ Μάρει έχει να κάνει το ζόμπι χωρίς να είναι. Οκ, σε γενικές γραμμές είναι κάτι σαν το Shaun of the dead στην αμερικάνικη βερσιόν αλλά διαφέρει σημαντικά σε 2 σημεία. Το πρώτο είναι ο Woody Harrelson το δεύτερο είναι ότι δείχνει κατεστραμμένη την αμερική (έτσι και αλλιώς η Αγγλία κατεστραμμένη είναι). Ακόμα εισάγει μερικές καινοτομίες που αλλάζουν δραματικά τη δυνατότητα επιβίωσης. Τα ζόμπι τρέχουνε και είναι πιο έξυπνα, βέβαια στην ταινιά πεθαίνουνε πολύ πιο εύκολα και αυτό το αντισταθμίζει κάπως αλλά τέλος πάντων. Επίσης είναι ένα road movie και εμένα μου αρέσουνε αυτά. Ακόμα εχει πολλους θεαματικούς "θανάτους" ζόμπι που μου αρέσουνε ακόμα περισσότερο. Τέλος τα θηλυκά στην ταινία, είναι παλιοθήλυκα όπως και στην πραγματική ζωή που εκμεταλλευόνται και τη φοράνε σε 2 ευαίσθητους και ευάλωτους άντρες. Ακόμα παίζει ο Μπίλ Μάρει (αλλα το πα αυτό).
Ακόμα επειδή, πρόσφατα έπρεπε να φάω στη μάπα σε διάφορες παρέες αναλύσεις για την τελευταία ταινία του παπάρα του Τρίερ πέρνω την εκδίκηση μου καταγγέλωντας τον κινηματογράφο του σαν αντιδραστικό, τον ίδιο σαν πράκτορα του ιμπεριαλισμού και ελιτιστή.
Εγώ είμαι με τις μάζες.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση με τις μάζες των ζόμπι.
Πόσες φορές είναι πιο πιθανό να πεθάνεις από κάτι τέτοιο;
4 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 00:27
Ελεύθερος αφέθηκε χθες το απόγευμα ο δράστης της δολοφονίας του 24χρονου Γιώργου Μερκουρίδη, αφού η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Κομοτηνής, κ. Παναγιώτα Ζαφειριάδου, με το σκεπτικό ότι το όπλο εκπυρσοκρότησε..
Το θύμα εργαζόταν στο πρατήριο υγρών καυσίμων και ο δολοφόνος ήταν το 25χρονο αφεντικό του (σ.σ.: το όνομά του δεν αποκαλύπτεται...).
Ο άτυχος εργαζόμενος εκείνο το βράδυ πήρε μαζί του έναν 29χρονο φίλο του (επειδή φοβόταν) και πήγε στο πρατήριο για να πληρωθεί, καθώς είχε διαφορές με το αφεντικό του.
Ο δράστης ακινητοποίησε τον συνοδό φίλο και κρατώντας το μονόκαννο κυνηγετικό όπλο, που κατείχε νόμιμα ο λεφτάς μπαμπάκας του, επιτέθηκε στον Μερκουρίδη.
Ο 29χρονος, όμως, λέει ότι στο σημείο που βρισκόταν δεν μπορεσε να δει τον φόνο, άκουσε μόνο το πυροβολισμό (σ.σ. φανταζόμαστε όλοι γιατί ισχυρίζεται ότι δεν είδε τίποτα...).
Μέχρι να έρθει η αστυνομία, πατέρας και δράστης είχαν πλύνει τα αίματα με το λάστιχο!
Η αστυνομία έφτασε με τη συνηθισμένη για εργοδοτικά εγκλήματα καθυστέρηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο σάιτ του Ταρζάν, ο δράστης έχει συγγενείς αστυνομικούς στην Κομοτηνή. Είναι γνωστός επίσης και για την βίαιη συμπεριφορά του, και λέγεται ότι πολλές φορές η οικονομική επιφάνεια της οικογένειάς του τον έχει ξελασπώσει. Άλλωστε, λίγες ώρες πριν από το έγκλημα, είχε επιτεθεί σε μπουζουξίδικο σε οδηγό του Δήμου Κομοτηνής σκίζοντάς του τα ρούχα. Με αφορμή αυτό το συμβάν, είχε συλληφθεί και είχε οδηγηθεί στο τμήμα. Λίγο αργότερα έφτασε στο Α.Τ. ο πατέρας του δράστη και τότε εκείνος αφέθηκε ελεύθερος. Πήγε στο σπίτι του, άλλαξε, ντύθηκε ως «ράμπο», όπως δήλωσαν όσοι τον είδαν και πήγε στο βενζινάδικο, για να ξεκαθαρίσει και τις υπόλοιπες διαφορές του.
Σύμφωνα πάντα με την οικογένεια του θύματος, όταν έστειλαν συγγενικό τους πρόσωπο να παραλάβει τα ρούχα και τα πράγματα του παιδιού από το πρατήριο, ο πατέρας του δράστη αφαίρεσε 25 ευρώ από το μηνιάτικο του δολοφονημένου υπαλλήλου του, καθώς όπως είπε την ημέρα της δολοφονίας του ο υπάλληλος δεν δούλεψε!!! (σ.σ. να η ηθική της με κάθε τρόπο μεγιστοποίησης του κέρδους).
Αναδημοσίευση απο εδώ.
Σημείωση: Κατα τα άλλα απειλείται ακόμα η δημοκρατία σας ρε ξεφτίλες, λαμόγια, υποκριτές, πληρωμένο διανοητικό πουταναριό;;;
Το θύμα εργαζόταν στο πρατήριο υγρών καυσίμων και ο δολοφόνος ήταν το 25χρονο αφεντικό του (σ.σ.: το όνομά του δεν αποκαλύπτεται...).
Ο άτυχος εργαζόμενος εκείνο το βράδυ πήρε μαζί του έναν 29χρονο φίλο του (επειδή φοβόταν) και πήγε στο πρατήριο για να πληρωθεί, καθώς είχε διαφορές με το αφεντικό του.
Ο δράστης ακινητοποίησε τον συνοδό φίλο και κρατώντας το μονόκαννο κυνηγετικό όπλο, που κατείχε νόμιμα ο λεφτάς μπαμπάκας του, επιτέθηκε στον Μερκουρίδη.
Ο 29χρονος, όμως, λέει ότι στο σημείο που βρισκόταν δεν μπορεσε να δει τον φόνο, άκουσε μόνο το πυροβολισμό (σ.σ. φανταζόμαστε όλοι γιατί ισχυρίζεται ότι δεν είδε τίποτα...).
Μέχρι να έρθει η αστυνομία, πατέρας και δράστης είχαν πλύνει τα αίματα με το λάστιχο!
Η αστυνομία έφτασε με τη συνηθισμένη για εργοδοτικά εγκλήματα καθυστέρηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο σάιτ του Ταρζάν, ο δράστης έχει συγγενείς αστυνομικούς στην Κομοτηνή. Είναι γνωστός επίσης και για την βίαιη συμπεριφορά του, και λέγεται ότι πολλές φορές η οικονομική επιφάνεια της οικογένειάς του τον έχει ξελασπώσει. Άλλωστε, λίγες ώρες πριν από το έγκλημα, είχε επιτεθεί σε μπουζουξίδικο σε οδηγό του Δήμου Κομοτηνής σκίζοντάς του τα ρούχα. Με αφορμή αυτό το συμβάν, είχε συλληφθεί και είχε οδηγηθεί στο τμήμα. Λίγο αργότερα έφτασε στο Α.Τ. ο πατέρας του δράστη και τότε εκείνος αφέθηκε ελεύθερος. Πήγε στο σπίτι του, άλλαξε, ντύθηκε ως «ράμπο», όπως δήλωσαν όσοι τον είδαν και πήγε στο βενζινάδικο, για να ξεκαθαρίσει και τις υπόλοιπες διαφορές του.
Σύμφωνα πάντα με την οικογένεια του θύματος, όταν έστειλαν συγγενικό τους πρόσωπο να παραλάβει τα ρούχα και τα πράγματα του παιδιού από το πρατήριο, ο πατέρας του δράστη αφαίρεσε 25 ευρώ από το μηνιάτικο του δολοφονημένου υπαλλήλου του, καθώς όπως είπε την ημέρα της δολοφονίας του ο υπάλληλος δεν δούλεψε!!! (σ.σ. να η ηθική της με κάθε τρόπο μεγιστοποίησης του κέρδους).
Αναδημοσίευση απο εδώ.
Σημείωση: Κατα τα άλλα απειλείται ακόμα η δημοκρατία σας ρε ξεφτίλες, λαμόγια, υποκριτές, πληρωμένο διανοητικό πουταναριό;;;
Πριν μία εβδομάδα ο μεγάλος καλλιτέχνης "Βάρναλης της γενιάς μας" όπως τον έχει χαρακτηρίσει μεγάλη επaναστατική καλλιτεχνική επιθέωρηση είχε κάνει το εξής δηκτικό σχόλιο στις μαλακίες τις Σώτης στην Athens Voice...
"Στην επόμενη άθενς βόις (το εντυπο της επανάστασης) περιμένουμε γράμμα στήριξης στον Αβραμό που δεν άντεξε το ελλειμα δημοκρατίας στον τρόπο εκλογής προέδρου στη ΝΔ.
έχω πτυχίο αγγλικών, παντρέψου με, κι όταν θα πάμε αμερική θα εξηγήσω εγώ στους μπάτσους γιατί δεν περνάς από ανιχνευτή μετάλλων."
Τι να εννοεί ο καλλιτέχνης;
Επευκαιρία επειδή η καταπληκτική διασκευή στο Poker face δεν παίζει βάζω εδώ σε άλλη έκδοση το αγαπημένο τραγούδι...
Έφαγε η Σώτη αυγά στη μάπα; Σιγά. Και γω αυγά έφαγα σήμερα με λουκάνικα. Χιλιάδες άνθρωποι τρώνε αυγά κάθε μέρα.
Χεστήκαμε για τους γιαπωνέζους που σκοτώνουνε τις φάλαινες...
Can't read my,
Can't read my
No he can't read my poker face
(she’s got to love nobody)
Can't read my
Can't read my
No he can't read my poker face
(she’s got to love nobody)
P-p-p-poker face, p-p-poker face
(Mum mum mum mah)
P-p-p poker face, p-p-p poker face
(Mum mum mum mah)
Τι σκατά λέγαμε;
"Στην επόμενη άθενς βόις (το εντυπο της επανάστασης) περιμένουμε γράμμα στήριξης στον Αβραμό που δεν άντεξε το ελλειμα δημοκρατίας στον τρόπο εκλογής προέδρου στη ΝΔ.
έχω πτυχίο αγγλικών, παντρέψου με, κι όταν θα πάμε αμερική θα εξηγήσω εγώ στους μπάτσους γιατί δεν περνάς από ανιχνευτή μετάλλων."
Τι να εννοεί ο καλλιτέχνης;
Επευκαιρία επειδή η καταπληκτική διασκευή στο Poker face δεν παίζει βάζω εδώ σε άλλη έκδοση το αγαπημένο τραγούδι...
Έφαγε η Σώτη αυγά στη μάπα; Σιγά. Και γω αυγά έφαγα σήμερα με λουκάνικα. Χιλιάδες άνθρωποι τρώνε αυγά κάθε μέρα.
Χεστήκαμε για τους γιαπωνέζους που σκοτώνουνε τις φάλαινες...
Can't read my,
Can't read my
No he can't read my poker face
(she’s got to love nobody)
Can't read my
Can't read my
No he can't read my poker face
(she’s got to love nobody)
P-p-p-poker face, p-p-poker face
(Mum mum mum mah)
P-p-p poker face, p-p-p poker face
(Mum mum mum mah)
Τι σκατά λέγαμε;
Συνεχίζω αυτό το ιδιαίτερο best of με το τραγούδι που έδωσε το όνομα του στον τίτλο της σειράς.
Είναι το Alice's house του Paul Roland.
Πολύ παλιό και πολύ αγαπημένο. Προσπαθώ στα αλήθεια να βρω μερικά λόγια να μιλήσω για αυτό αλλά στα αλήθεια δεν το καταφέρνω.
Απλά μου βγάζει μοναδικά την αίσθηση, ότι στα παιδικά χρόνια, δύσκολα ή εύκολα χρόνια ή συνήθως και τα δύο μαζί, δεν μπορείς να ξαναγυρίσεις όυτε για μια επίσκεψη. Κυρίως, επειδή πια είσαι ένας άλλος... Είσαι; Είμαι;
Είναι το Alice's house του Paul Roland.
Πολύ παλιό και πολύ αγαπημένο. Προσπαθώ στα αλήθεια να βρω μερικά λόγια να μιλήσω για αυτό αλλά στα αλήθεια δεν το καταφέρνω.
Απλά μου βγάζει μοναδικά την αίσθηση, ότι στα παιδικά χρόνια, δύσκολα ή εύκολα χρόνια ή συνήθως και τα δύο μαζί, δεν μπορείς να ξαναγυρίσεις όυτε για μια επίσκεψη. Κυρίως, επειδή πια είσαι ένας άλλος... Είσαι; Είμαι;
Έτσι για να γουστάρουμε με την "τρομοκρατία"...
7 ακόμα είπαν και ελάλησαν Είπε και ελάλησε ο βα.αλ. στις 00:15
Το καλοκαίρι όσοι θυμάστε, έγιναν μέσα σε 15 μέρες 2 εργατικά ατυχήματα σε μία εταιρεία με 2 νεκρούς εργάτες.
Θυμάμαι ειδικότερα την περιγραφή του ενός απο τα δύο ατυχήματα. Σκάει κάποιος κλίβανος με λυωμένο μέταλλο, το οποίο λιωμένο μέταλλο καταπλακώνει έναν εργαζόμενο, από τον οποίο φυσικά μάλλον δεν πρέπει να έμεινε και τίποτα.
Στην συνέχεια το λυωμένο μέταλλο κύλησε προς τις φιάλες αποθηκευμένου προπανίου με κίνδυνο να ανατιναχτεί όλο το εργοστάσιο στον αέρα. Ευτυχώς με κάποιο τρόπο σταμάτησε η ροή.
Θυμήθηκα αυτό το περιστατικό διαβάζοντας τις δηλώσεις του μπαμπά της ειδικής φρουρού που τραυματιστηκε.
Ενημερωτικά κύριε μπαμπά, η κορούλα σας κατατάχτηκε στην ελληνική αστυνομία, και σαν ειδική φρουρός μάλλον έβαλε και μέσον για να πάει. Η ελληνική αστυνομία, όπως κάθε γαμημένη αστυνομία στον κόσμο, τυγχάνει καμιά φορά να βρίσκεται αντιμέτωπη με ένοπλους, you know: other people carrying guns. Ως εκ τούτου είναι στοιχείο του "επαγγέλματος" να πέφτει και καμιά σφαίρα που και που. Λυπάμαι που σας το λέω, αλλά σας πιάσανε μαλάκες, να βάζατε μέσο για καμιά άλλη θεσούλα στο δημόσιο που άντε να τρώγες καμιά σφραγίδα στο κεφάλι.
Αντιθέτως, ο εργάτης που τον καταπλάκωσαν μερικοί τόνοι λυωμένου μετάλλου, δεν τυγχάνει αγαπητέ κύριε μπαμπά να είναι στη φύση του επαγγέλματος του, το να ειναι έτοιμος να αποφυγεί ανα πάσα στιγμή μερικούς τόνους λυωμένου μετάλλου.
Με απλά λόγια: ένας μόνος εργάτης μέτρησε με το κορμί του περισσότερο μέταλλο από όσο έχουνε μετρήσει όλοι οι μπάτσοι αυτού του κράτους από τη λήξη του εμφυλίου και μετά.
Και επιπλέον, ούτε κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι οι διευθυντές της ΛΑΡΚΟ, ούτε ο Πλεύρης και ο Χρυσοχοίδης πήγανε να δούνε τους τραυματίες, ούτε κανείς άρχισε να αναρωτιέται εξυπνάδες του στυλ τι εργοστάσια θέλουμε, τι αφεντικά θέλουμε και δε συμμαζεύεται...
Άντε με τις μαλακίες πια...
...αφιερωμένο στις προτάσεις για διαδήλωση κατά της τρομοκρατίας.
Και για να ξηγούμαστε:
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), την τελευταία 10ετία είχαμε επίσημα καταγεγραμμένα τα εξής θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα:
• 2000 127 δυστυχήματα
• 2001 188 δυστυχήματα
• 2002 153 δυστυχήματα
• 2003 145 δυστυχήματα
• 2004 127 δυστυχήματα
• 2005 111 δυστυχήματα
• 2006 128 δυστυχήματα
• 2007 115 δυστυχήματα
• 2008 142 δυστυχήματα
• υπολογίζεται πως το 2009, 57 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους κατά την εργασία.
ΔΗΛΑΔΗ 1293 ΝΕΚΡΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ.
Αλλα για αυτούς στα αρχίδια μας. Για αυτούς δεν πρέπει να "αναλογιστεί τις ευθύνες της η κοινωνία". Για αυτούς δε θα οδηγηθούν "οι υπεύθυνοι στη δικαιοσύνη". Οι θάνατοι τους δεν είναι "πλήγμα" στην δημοκρατία.
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ
...λέμε το χτύπημα στην Αγ. Παρασκευή.
Όλες οι μηχανές του θεάματος και της ιδεολογίας δουλεύουνε στο φουλ.
Τρελλή επιτυχία λέμε.
Τα καϋμένα τα παιδιά των 700 ευρώ που ξεροσταλιάζουνε έξω από τα Α.Τ., η ελληνική κοινωνία που πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες της (και να μάθει να σταματήσει να βρίζει τους μπάτσους... αυτό εννοούν αγαπητέ μου αναγνωστή όταν μιλάνε για τις ευθύνες όλων μας, αυτό εννοούν...), η δίψα για αίμα των "τρομοκρατών", οι διάλογοι και οι φιλοξενούμενοι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές στις ζούγκλες και στις ερήμους της τηλεοπτικής δημοκρατίας, οι φίλοι "αντιεξουσιαστές" των μισών βουλευτών του κοινοβουλίου, η σύνδεση των αναρχικών και αντιεξουσιαστών με την κοινωνία που πρέπει να γίνει σύνδεση με τους "μανιακούς δολοφόνους" που με 100 σφαίρες δεν καταφέρνουνε να σκοτώσουνε όλως περιέργως ούτε έναν μπάτσο, όλη η σαπίλα, όλη η μούργα, όλα τα καθιζήματα, όλοι οι υπονόμοι και όλοι οι βόθροι μπουκωμένοι ξεβράζουνε τα απόνερα τους και τα σκατά τους.
Κορυφαίες στιγμές; Τι να πρωτοδιαλέξω...
Το ότι το χτύπημα είναι η απάντηση στην αστυνομοκρατία των Εξαρχείων, όπως άκουσα σε κάποιο κανάλι; Όταν εδώ και βδομάδες έχει ήδη απαντηθεί η αστυνομοκρατία της περιοχής από τους κατοίκους και το κίνημα στο δρόμο και σε μαζικές ανοιχτές διαδικασίες;
Το ότι όλοι έχουνε φίλους αναρχικούς και αντιεξουσιαστές; Έχει καταντήσει αστείο. Γιατί αν το πάρουμε στα σοβαρά, έχουμε διαβρώσει ήδη το κράτος. Τη μόδα και αυτή πια. Κάτι σαν κατοικίδιο υπουργών φαίνεται να είμαστε... "Έχω έναν παπαγάλο απο τον Αμαζόνιο, ένα φίδι από την Μαλαισία και έναν αναρχικό από τη Μεσολογγίου." "-Αααα!, κύριε υπουργέ τι χαριτωμένος ο αναρχικός σας, εγώ μόνον έναν τροτσκιστή έχω τη δυνατότητα να φροντίζω." Πφφφ!
Το ότι προσπαθούνε όλοι τους να ψυχολογικοποιήσουνε στο έπακρο την πολιτική μας στάση; Από τις μαλακίες της περιπέτειας του νου, μέχρι το χαρακτήρα του γραφικού που όλοι θέλουνε να μας αποδώσουνε; Ακριβώς επειδή κανέναν τους δεν τον συμφέρει να βγει ανοιχτά και να παραδεχτεί ότι η ουσία του αναρχισμού, της αντιεξουσίας, της αυτονομίας δεν είναι επιλογή όπως επιλέγεις το χάμπουργκερ ή το λευκαντικό ρούχων αλλά ο μόνος τρόπος να υπάρξει μία κοινωνική οργάνωση χωρίς εκμεταλλευτές και εξουσιαστές... Ακριβώς επειδή, αυτό που τους στοιχειώνει τον ύπνο, αυτό που τους κάνει να τρέμουν πατόκορφα, αυτό που τους κάνει να χέζονται από το φόβο τους είναι το να έχουνε απέναντι τους αδιαμεσολάβητους, ριζοσπαστικούς αγώνες και κινήματα. Τρέμουνε στην ιδέα ότι δεν υπάρχει συνομιλητής, τρέμουνε στην ιδέα ότι τους έχουμε αποκλείσει σαν συνομιλητές, τρέμουνε στην ιδέα ότι απέναντι στην πραγματική ιστορική κίνηση πια ή θα πρέπει να την πολεμήσουνε μέχρι θανάτου ή να πάρουνε το δρόμο για τον σκουπιδοτενέκε της ιστορίας.
Δυστυχώς πια, το επαναστατικό κίνημα απέναντι σε χτυπήματα τύπου Αγ. Παρασκευής πρέπει να πάρει θέση. Οφείλει να πάρει θέση επείδή οι νίκες μας (μικρές ή μεγάλες, με τις αδυναμίες τους και τις δυνάμεις τους) δέχονται ολομέτωπη επίθεση.
Και δεν πρέπει να πάρει θέση συνομιλώντας με τον Χρυσοχοίδη ή τον Βελόπουλο, πρέπει να πάρει θέση μέσα στους αγώνες, μέσα στους χώρους, μέσα στις γειτονιές, μέσα στις καταλήψεις δημοσίων ή μη χώρων. Και πρέπει να πάρει θέση για τη διαμεσολάβηση των όπλων και της βίας, να πάρει θέση για την εξουσία των ειδικών και την λογική της πρωτοπορίας. Και επιτέλους θα πρέπει να καταλάβει το πιο απλό πράγμα του κόσμου: τίποτα δεν είναι ανώτερο, τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό, τίποτα δεν είναι πιο απελευθερωτικό από το όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι αποφασίζουνε για τις ζωές τους.
Όταν το Δεκέμβρη του 2009 ξυπνάμε και ακούμε ότι μαθητές την πέσανε σε 30 ΑΤ σε όλη την Αθήνα, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή είναι η ανώτερη μορφή ταξικής και κοινωνικής βίας και οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι πολιτικά ανώτερο από αυτό δεν είναι τα χτυπήματα τύπου Αγ. Παρασκευής.
Και για να το πω απλά.
Οι επιθέσεις των μαθητών συνέβησαν πρωί. Την ώρα που ο ήλιος είναι ψηλά. Την ώρα που η μέρα ξεκινάει.
Οι επιθέσεις σαν τις προχθεσινές συνέβησαν βράδυ. Στο πιο σκοτεινό σκοτάδι. Την ώρα που η μέρα τελειώνει.
Πως αλλιώς να το πω εδώ και 10 μήνες αυτό το πράγμα, στα αλήθεια δεν έχω βρει τρόπο.
ΥΓ. Και για να ξηγούμαστε για τους φίλους των υπουργών και των βουλευτών
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)