The devil had not any work to do and he was fucking his children.

Πάει πολύς καιρός που ένας Κνίτης με κάλεσε σε οτιδήποτε. Θα ήταν αγένεια εκ μέρους μου να αρνηθώ. Τέλος πάντων αν και υποτίθεται ότι μεγαλώσαμε και δεν ασχολούμαστε με μαλακίες ορίστε:

Όνομα: Βασίλης (από το βασίλειο της ελευθερίας)

Γενέθλια: Το θερμό καλοκαίρι του '77

Ζώδιο: Στον αστερισμό των κοινωνικών και ταξικών ανταγωνισμών

Χρώμα μαλλιών: Ποια μαλλιά;

Χρώμα ματιών: Κόκκινο της λύσσας

Έχεις ερωτευθεί ποτέ: Τη διαλεκτική στις σχέσεις. Μονίμως.

Μουσική που ακούς: Τα έχουμε πει και τα ξαναλέμε.

Χαρακτήρας Disney: Ο νάνος με την αξίνα στην Χιονάτη με τους 7 νάνους.

Ποιός φίλος/φίλη μένει πιό μακριά: Κανείς. Δεν έχω φίλους.

Πρώτο πράμα που σκέφτεσαι όταν ξυπνήσεις: Προλαβαίνω να φτιάξω καφέ γαμώ την τύχη μου;

Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τα γυαλιά μου και την ταξική μου συνείδηση.

Τί έχεις στον τοίχο σου: Κάτι κεφάλια από τη γαλλική επανάσταση.

Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου: Δε λέω.

Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες; Δεν έχω βάζο.

Αγαπημένος αριθμός: Το μηδέν.

Αγαπημένο όνομα: Δε λέω.

Χόμπι: Δεν έχω καιρό για χόμπι. Αλλά μπορεί να θεωρηθεί τέτοιο η ενασχόληση μου με το λινουξ.

Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα: Στο χωριό μου και να βρέχει.

Μία ευχή για το μέλλον: Το μέλλον δεν κερδίζεται με προσευχές και μπλα μπλα μπλα...

Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στον χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες: Στην πρωτόγονη.

Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Σβήνω τη φωτιά ίσως;;;

Αγαπημένο λουλούδι: Δε μου αρέσουν τα λουλούδια.

Αγαπημένη σειρά: The Prisoner.

Αγαπημένη ταινία: Τα έχουμε πει.

Αγαπημένο τραγούδι: Strange bird of thunderground, The Chud

Αγαπημένο βιβλίο: Η βιογραφία της Λούξεμπουργκ μάλλον...

Αγαπημένο ζώο: Δε μου αρέσουν τα ζώα.

Αγαπημένο ρούχο: Ένα φούτερ που το έχω 15 και πλέον χρόνια και ακόμα το το φοράω, και γράφει 1959 Alaska The last frontier και έχει μία χήνα να πετάει.

Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Πφφφ... Οι καλλιτέχνες είναι μαλάκες. Δεν αγαπάς έναν καλλιτέχνη. Αγαπάς αυτό που κάνει.

Αγαπημένο φαγητό: Τρώω τα πάντα εκτός από κοτόπουλο με μπάμιες.

Με ποιόν χαρακτήρα καρτούν ταυτίζεσαι: Δεν ταυτίζομαι με τίποτα. Πολύ μικρός νόμιζα ότι ήμουνα ο Βασιλιάς Αρθούρος.

Κακή συνήθεια: Να ξύνω τη μύτη μου και να κλάνω δημόσια.

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Είμαι και γαμώ τους τύπους.

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει; Είμαι και γαμώ τους τύπους λέεεμε...

Συνηθισμένη ατάκα: Δε μας γαμάς και συ...;;;

Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Καμία.

Μεγαλύτερος φόβος: Φοβάμαι μονίμως και τα πάντα. Για αυτό και έχω αναπτύξει ιδιαίτερα καλά αντανακλαστικά.

Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια είναι: ένα παραπάνω έξοδο.

Τώρα πρέπει να καλέσω άλλους πέντε αλλιώς θα μου καεί το βίντεο θα μου χαλάσει ο δονητής και θα πρέπει να τρεχω στους μαστόρους.

Λοιπόν:
Αρσένιος
Espoir
Eξοριστος
Πάνως Κ.
Διάσελος

ΥΓ. ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΦΑΣΑΡΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΠΤΩΜΑ; ΕΛΕΟΣ.

9 Comments:

  1. exiledinberlin said...
    Με τέτοιες προσκλήσεις χτίζεται το μέτωπο. :)))
    Θα δω τι μπορώ να γράψω. Α, είσαι κομματάκι γκρινιάρης, έ; Τέλεια.
    esp0ir said...
    Θα σου καεί και το βίντεο και ο δονητής που με έβαλες να γράφω Μ. Παρασκευάτικα (αντί να τρέχω στα κομμωτήρια).

    Όνομα: espoir

    Γενέθλια: Φύτρωσα

    Ζώδιο: Αφού είμαι πανίδα, λέμε!

    Χρώμα μαλλιών: Μπλε, όταν πετυχαίνει η βαφή.

    Χρώμα ματιών: Δε φαίνεται, κάτω από τη μπούργκα.

    Έχεις ερωτευθεί ποτέ: Αμέτρητες φορές.

    Μουσική που ακούς: Διάφανα Κρίνα, rock, blues, διάφορα.

    Χαρακτήρας Disney: Δεν είμαι εμπορικός χαρακτήρας. Θα μπορούσα ίσως … η Κύρα Γρανάζη.

    Ποιός φίλος/φίλη μένει πιό μακριά: ένας / ο Άγγελος.

    Πρώτο πράμα που σκέφτεσαι όταν ξυπνήσεις: Ότι άργησα.

    Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τατουάζ.

    Τί έχεις στον τοίχο σου: Τοίχο «μου»; Δεν έχω.

    Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου: Συνήθως έναν άντρα.

    Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες; Θα έψαχνα στο internet πόσα ρίχτερ ήταν ο σεισμός.

    Αγαπημένος αριθμός: 8

    Αγαπημένο όνομα: Εκείνος.

    Χόμπι: Αντιπαράθεση.

    Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα: Στο 1992.

    Μία ευχή για το μέλλον: Να μη θυσιάσουμε την ελευθερία μας για την άθλια ζωή μας.

    Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στον χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες: Θα ήθελα να γνωρίσω κάποιες ιστορικές προσωπικότητες.

    Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Το φλασάκι με τη δουλειά μου.

    Αγαπημένο λουλούδι: Όλα, αρκεί να μην είναι γεννετικώς τροποποιημένα σε κάποιο εργαστήριο.

    Αγαπημένη σειρά: Είμαι διχασμένη ανάμεσα στα : Married with children, Star Trek, Cheers.

    Αγαπημένη ταινία: Reservoir Dogs

    Αγαπημένο τραγούδι: Αυτή την εποχή «Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου» (Διάφανα Κρίνα)

    Αγαπημένο βιβλίο: Το ευαγγέλιο (1984).

    Αγαπημένο ζώο: Τα ψάρια.

    Αγαπημένο ρούχο: Little black dress.

    Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Bjork επειδή είναι και γαμώ τους ανθρώπους!

    Αγαπημένο φαγητό: Μεξικάνικο

    Με ποιόν χαρακτήρα καρτούν ταυτίζεσαι: Με την Βάντα από τον Sport Billy.

    Κακή συνήθεια: Αν αρχίσω να γράφω, δε φτάνει ο χώρος στο δίσκο σου.

    Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Όταν πανικοβάλλομαι ή πιέζομαι πολύ, λειτουργώ ψύχραιμα και σκέφτομαι πολύ καθαρά.

    Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει; Παρέχω περισσότερες πληροφορίες από αυτές που είναι απολύτως αναγκαίες (καλή ώρα, τώρα!).

    Συνηθισμένη ατάκα: Φεύγω!

    Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Υπουργός Περιβάλλοντος.

    Μεγαλύτερος φόβος: Η μαζική αποβλάκωση του γενικού πληθυσμού και η επιστροφή της κοινωνίας μας σε μεσαιωνικές καταστάσεις.

    Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια είναι: Ένας καλός τρόπος εξοικείωσης με τον θάνατο.
    βα.αλ. said...
    Koμματάκι. Είμαι πολύ γκρινιάρης αγαπητέ σε έναν γκρίζο κόσμο. Τι να κάνω; Έγω φταίω που είναι όλα τόσο σκατά...;;; :)

    Espoir

    Xaxa την πάτησες όυτε βίντεο έχω, ούτε δονητή, και μην πεις λέξη (σε φοβάμαι εσένα) για το πισί γιατί μόλις το έστησα.

    Δε θα τα σχολιάσω τώρα τα λεγόμενα σου, πάντως το Reservoir Dogs δεν το περίμενα από σένα... :)

    Α και για τα κατοικίδια ο μόνος τρόπος εξοικείωσης με το θάνατο είναι άμα τα καθαρίζεις ο ίδιος...
    esp0ir said...
    Mais pourquoi?
    Πανέξυπνο για τόσο χαμηλό budget, πολύ καλές ερμηνείες. Βάζει γυαλιά σε καθιερωμένους σκηνοθέτες και ακριβές παραγωγές.

    Τα κατοικίδια, αν δεν είναι χελώνες, σε αφήνουν πριν τα αφήσεις.
    Γνωμοδότης said...
    Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τα γυαλιά μου και την ταξική μου συνείδηση.

    Μα ποιός είσαι, ο Απόστολος Γκλέτσος;
    a8liothtes said...
    Ε ρε γκρίνια, λες και κάνεις χάρη σε μένα! Εγώ φαίω ρε που σε κάλεσα! :-D

    espoir: Απόλυτο δίκιο για reservoir dogs.

    Γνωμοδότης:
    Καλό! "Πετυχισσά", που λέμε και στα μέρη μου...
    ΠανωςΚ. said...
    Στο χωριό σου και να βρέχει ε;
    Κι εγώ! (κι αν όχι ακριβώς στο χωριό σου, κάπου εκεί τριγύρω).
    Ανώνυμος said...
    etsi e gia ta katoikidia?
    ta leme stin epomeni mazoksi tin tetarti pou exoyme aneta pleiopsifia

    xrats-xrouts etoimasou ola ta blepoume ola ta akoume ola ta krinoume kai ta katakrinoume
    βα.αλ. said...
    Δύο μέρες είπα να λέιψω και το κάνατε εδω μέσα χάβρα των Ιουδαίων (είναι και επίκαιρο)...

    @ Espoir. Το ότι είναι πολύ καλή ταινία το Reservoir dogs δεν αντιλέγω. Απλά εξεπλάγην...

    @ Βλακέντιε: Μα ΕΙΜΑΙ ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΚΛΕΤΣΟΣ!

    @ Άθλιε: Είμαι γκρινιάρης ως γνωστόν πια. (Καλύτερα να σου βγει το μάτι κλπ κλπ). Είμαι γνωστός επίσης σαν και ο-τραβάτε-με-και-ας-κλαιω...

    @ Πάνω μου: Μ αρέσεις γιατί πιάνεις τα βαθύτερα νοήματα των λόγων μου...

    @ Ανώνυμε: Θα έρθω οπλισμένος άμα είναι έτσι! Δε θα αναλύσω εδώ την ψυχοπαθολογία του ζωόφιλου αθηναίου και δη του "χωρικου" ;Ρ

Post a Comment



Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα