Ούτε κρύο έκανε ούτε συννεφιά είχε...


Ένας νεαρός (πολύ νεαρός) σύντροφος, τις μέρες που ακολούθησαν το χτύπημα στον μπάτσο μου έλεγε για την πορεία της Παρασκευής πόσο φοβόταν, και πως αυτός ο φόβος του είναι το βασικό κίνητρο για να κατέβει και να τα σπάσει. Κάναμε μία τεράστια συζήτηση μαζί για την πολιτική σημασία του να κατέβεις ακόμα και με λουλούδια (που λέει ο λόγος...) στο δρόμο... Προσπάθησα να του εξηγήσω το πολιτικό βάρος απλά και μόνο να βγαίνεις και να διαδηλώνεις και να φωνάζεις "μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" 5 μέρες μετά το τρομοκρατικό χτύπημα των ΜΜΕ... Προσπάθησα να του εξηγήσω τέλος την τεράστια πολιτική απάντηση που συνιστά μία μαζική πορεία σε αυτή τη φάση... Τέλος του είπα ότι και εγώ φοβάμαι αλλά να είσαι σίγουρος ότι μόλις κατέβεις στο δρόμο όλος ο φόβος σου φεύγει και έχει μείνει στο πεζοδρόμιο να κάνει παρέα στους μπάτσους.

Η πορεία της Παρασκευής πέτυχε αυτό ακριβώς: πετάξαμε από πάνω μας το φόβο και το "μούδιασμα". Ξανακατεβήκαμε στο δρόμο και δηλώσαμε ένα ωραίο και τεράστιο "άντε στο διάολο". Εσείς, οι ανασχηματισμοί σας, η μπατσοκρατία σας, οι Πρετεντέρηδες σας. Δεν κάνουμε πίσω. Δε γυρνάμε πίσω. Δεν κλεινόμαστε στις τρύπες μας να μας ρίχνετε την πρέζα των δελτίων ειδήσεων και 'μεις σαν χαμστεράκια να γυρνάμε στο μύλο και να τρέχουμε γύρω γύρω στο κενό και στο πουθενά.

Τα γεγονότα της πορείας τα έχετε διαβάσει φαντάζομαι όλοι όσοι δεν ήσασταν εκεί. Επίσης, διαβάσατε όλοι τι ακολούθησε μετά... Η πορεία μέχρι το Σύνταγμα ήταν ειρηνικότατη, οι μπάτσοι ήταν από μακρυά, εκτός από τη Σταδίου που είχαν κρυφτεί κάτι Ματάδες μέσα σε στοές με κατεβασμένα τα ρολά, και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη που είχε 2-3 διμοιρίες... Στο Σύνταγμα όμως είχε το γνώριμο σκηνικό των μπάτσων να βρίσκονται σε 4 σημεία. Εκεί έξω από τη Μεγ. Βρετανία, πέσαν 2-3 πλαστικά μπουκάλια νερού και 2 άντε 3 πέτρες. Αμέσως πέσανε 2-3 δακρυγόνα από δεξία και άλλα 2-3 από αριστερά. Η πορεία έσπασε για λίγο, αλλά γρήγορα ενώθηκε με την υπόλοιπη. Στη συνέχεια, και από το Σύνταγμα μέχρι τα Προπύλαια είχε σε κάθε στενό δεξία και αριστερά 2-3 διμοιρίες τουλάχιστον και του Συντάγματος να ακολουθούν από πίσω. Αυτό που ακολούθησε ήταν μία φάση απόλυτης σκούπας. Η πορεία στο τέλος της σχεδόν διαλύθηκε από τα δακρυγόνα που έπεφταν και ο κόσμος έφυγε προς Ακαδημίας, όπου στα Εξάρχεια πια η φάση ήταν "όλοι γρήγορα στα σπίτια σας". Τις υπόλοιπες λεπτομέρειες τις ξέρετε...

Η όλη στάση της αστυνομίας φανερώνει ένα πράγμα: συνειδητοποίησαν το ηχηρό χαστούκι που έπεσε στη μάπα τους από 15.000 κόσμο. Και η απάντηση τους ήταν αφενός θα σας κάνουμε να φοβηθείτε (ξύλο, συλλήψεις κλπ.) και αφετέρου να προκαλέσουμε επεισόδια ώστε τα ΜΜΕ να δείξουν τους κακούς κουκουλοφόρους να σπάνε στάσεις λεωφορείων. Κάτι όμως δεν πήγε καλά σε αυτό το υπέρλαμπρης ευφυίας σχέδιο (πείτε μου, μα πείτε μου... μία πορεία που θα τέλειωνε ειρηνικά και θα τους έδινε την ευκαιρία να συνεχίσουν με μεγαλύτερη άνεση το παιχνίδι με τους "τρομοκράτες" δε θα τους βόλευε καλύτερα... Αλλά τί λέω και γω... Τα τελευταία 20 χρόνια με μπάτσους και ΜΜΕ έχουνε μάθει να λύνουν τα προβλήματα τους...), και τελικά τους πήρε τούμπα. Αναρωτιέμαι τι να φταίει; Η γιαγιά που τραβολογάγανε; Οι δικηγόροι που συλλάβανε; Οι δημοσιογράφοι που φάγανε ξύλο; Ο τραυματίας που σαν ελεεινοί κάφροι που είναι βαρέσανε στο κεφάλι; (Μία μικρή συμβουλή αν τυχόν είστε τραυματισμένοι κάπου και πέσετε στα χέρια τους ΜΗ φωνάξετε όχι στη μέση ή όχι στο πόδι γιατί είναι τόσο ευγενείς άνθρωποι που ακριβώς εκεί θα σας τσακίσουνε...). Τέλος πάντων, ας πάνε να διαβάσουνε λίγο Σουν Τσου και Κλαούζεβιτς, εμείς έχουμε διαβάσει...

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μία καμπή, όπου η εξέγερση καλείται να μετατραπεί σε κίνημα, σε κάτι διαρκές και σταθερό που θα βάζει ζητήματα και θα τα λύνει. Για αυτό όμως κάποιες σκέψεις κάποια άλλη στιγμή.

Σήμερα που διάβασα τις εφημερίδες πάντως έφριξα με τις μαλακίες και τις αθλιότητες των δημοσιογράφων. Θα αφήσω κατά μέρους τα αστυνομικά σενάρια για γυναίκες εκτελεστές, σκληρούς, άγριους και εγώ δεν ξέρω τι άλλο και θα σταθώ στις βλακείες περί λαθροτρομοκρατών (βγαίνει από το λαθρομετανάστης αν αναρωτιέστε). Μάλιστα η Ελευθεροτυπία λέει ότι η δεύτερη γενιά δεν εμπιστεύεται τις δομές τις πρώτης γένιας και στρέφεται στους εξωκοινοβουλευτικούς και τις αυτόνομες ομάδες. Λες και τόσα χρόνια το ελληνικό κράτος πρόσφερε τέτοια τρελλή βοήθεια στους μετανάστες, λες και το ελληνικό κράτος συμπεριφέρεται ακόμα καλύτερα στα παιδιά τους. Αν έκανε κάποιος κάτι 20 χρόνια τώρα για τους μετανάστες αυτός ήταν η αριστερά και η αντιεξουσία, οι οποίοι τουλάχιστον τους συμπαρασταθήκαμε στους αγώνες τους, αναδείξαμε τα ζητήματα τους, τρέξαμε μαζί τους, δώσαμε μικρούς και μεγάλους αγώνες στους χώρους δουλειάς... Και αυτό είναι πια το ζητούμενο μας. ΜΑΣ. Είμαστε πια κομμάτι ΕΝΟΣ πράγματος όλοι μας. Γιατί πια αυτόν τον αγώνα το δίνουμε σαν αυτό που είμαστε. ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ, εκμεταλλευόμενοι και κυριαρχούμενοι. Εσείς φτιάξτε "λαθροτρομοκράτες", εμείς θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε την ενότητα μας.

Πάντως τώρα μπορεί, (μπορεί λέω) για να πάνε κάπου το παιχνίδι είναι στο να αρχίσουνε συλλήψεις για τον Επαναστατικό Αγώνα, ακόμα και άσχετες. Να δημιουργήσουν ένταση και να κατευθύνουν το θέμα στο ζήτημα της αλληλεγγύης, το οποίο κατά την ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να το δούμε πολύ διαφορετικά από ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν αν και όταν προκύψει, άλλωστε ο καθένας κάνει τις δικές του πολιτικές επιλογές και καλό είναι αν δεν είναι διατεθειμένος να τις τραβάει μέχρι τέρμα να αναγκάζεται να τις τραβήξει. Σήμερα γράφανε φυσικά τα ακριβώς αντίθετα, δεν έχουνε στοιχεία και κάτι τέτοια. Αλλά και για τους πυροβολισμούς στην κλούβα ότι δε θέλανε να σκοτώσουν λέγανε και σήμερα τα γυρίζουνε. Τέλος πάντων, μία εκτίμηση είναι αυτή. Μπορεί να λένε και εντελώς παπαριές και βλακείες, ακριβώς για να αποτινάξουν από πάνω τους οι μπάτσοι το ενδεχόμενο τις προβοκάτσιας, στη φάση “είδατε έχουμε κάποιους κατά νου...” (το ότι οι περιγραφές ταιριάζουν όπως περίπου τα ζωόδια δεν έχει και πολυ σημασία).

Αυτά τα ολίγα αγαπητοί μου...

Update: Και κάτι που θυμήθηκα, γράφει η -κατά τ'άλλα- "κοντά" στο κίνημα Ελευθεροτυπία ότι επειδή μεταφράστηκαν προκυρήξεις σε άλλες γλώσσες οι μπάτσοι "προβληματίστηκαν". Ελπίζω να μην τους πει κανείς ότι μεταφράστηκαν προκυρήξεις στα αραβικά γιατί θα ψάχνουν την Αλ Κάιντα. Λέτε να έχουνε ακούσει και τον Μάρκος;

8 Comments:

  1. poetryscale said...
    Φυσικά μια τόσο μαζική πορεία τους χαλάει τα σχέδια. (Τζάμπα πήγανε να το φάνε το παιδί)
    Για το από εδώ και πέρα, μήπως να κάναμε καμιά συναυλία μπροστά στη ΓΑΔΑ; Γενικότερα θέλει τώρα μορφές παρέμβασης που να δίνουν συνέχεια και να κεντράρουν στις ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα.
    Και φυσικά πολιτική καταδίκη της κρατικής τρομοκρατίας.

    manos
    plagal said...
    Αυτο με τους μεταναστες ειναι σημαντικο παντως και δεν θα αργησει να το μυριστει και ο κοινοβουλευτικος "εθνικος κορμος".

    Καλα κουραγια ρε παιδια...
    βα.αλ. said...
    μάνο

    Θέλει απλά αυτό το πράγμα να εμπλουτιστεί και να αναδείξει όλο τον πλούτο του Δεκέμβρη...

    πλαγκάλ

    ελάχιστοι έχουν πάρει χαμπάρι τι έχει γίνει με τους μετανάστες 20 χρόνια τώρα στην Ελλάδα ειδικά σε ότι αφορά το ελληνικό κράτος... δεν πειράζει έχουν αρχίσει να ξεπληρώνουν τα γραμμάτια της δεκαετίας του '90... Και έχουνε τρελλούς τόκους τόσα χρόνια...
    inlovewithlife said...
    Αν ακολουθήσει τις ίδιες πρακτικές η κρατική καταστολή, με την αύξηση της δυσαρέσκειας του κόσμου λόγω εξελίξεων στην αγορά εργασίας, τον Απρίλη θα βγαίνει μέχρι και η γιαγιά μου στο δρόμο και θα τους πετάει παπούτσια.

    Είναι αναμενόμενο ότι αυτοί που προωθούνται στα υψηλά κλιμάκια της Ελ.Ασ., προωθούνται ανάλογα με το πόσο βασανιστές και διαπλεκόμενοι και όχι ανάλογα με το πόσο έξυπνοι - και επομένως χρήσιμοι - είναι για την εξουσία. Απορώ όμως. Πως μπορεί να βάζουν τόσο ηλίθιους ανθρώπους σε νευραλγικές για την εξουσία θέσεις.

    Είναι εντυπωσιακό το πως η Ελ.Ασ. κατάφερε να ανατρέψει σε μία ημέρα το θετικό για αυτήν κλίμα από την προβοκάτσια και έπειτα. Πρόκειται για "εγκέφαλους".
    demetrat said...
    Εμένα με προβληματίζει, πως ενώ οι μπάτσοι κάνουνε χρόνια τώρα τις ίδιες προβλέψιμες διαδρομές,εμείς παρόλο που το καταλαβαίνουμε, δεν δυνάμεθα να αλλάξουμε βηματισμό.
    (μπα ! με τον Μαρκος δε θάχουν πρόβλημα.Τους τα λέει στα ελληνικά.)
    Πολιτικοποιημένος said...
    Εγώ θα ήθελα να μάθω την γνώμη σας για το περιστατικό με τον σοβαρό τραυματισμό του αστυνομικού.
    Πολλοί συνηγορούν στο ότι πρόκειται για μία ανούσια τακτική αριστεριστών,διότι ένα τέτοιο χτύπημα στα όργανα καταστολής δεν έχει καμία αξία.
    Οι τροτσκιστές λένε το ίδιο.Άλλοι αριστεροί λένε ότι συμφωνούν από μαρξιστικής άποψης.
    Εγώ πάλι θεωρώ το συμβάν ψευτοεπαναστατική πράξη και τείνω να συμφωνήσω με αυτούς που μιλούν για τρομοκρατία.Στο κάτω κάτω ένα παιδί είναι.

    Ο σοσιαλδημοκράτης "συνάδελφος" σας...
    ένας που κατέβηκε στο δρόμο said...
    Πράγματι πολύ σημαντική αυτή η πορεία όχι μόνο για το ότι έκανε κουρέλι τα ξελαρυλαγγιάσματα, την προπαγάνδα, την τρομοκρατία, τον ψυχολογικό πόλεμο των μίντια (μετά και τον πυροβολισμό του μπάτσου) να μας κλείσουν σπίτια μας, αλλά και γιατί ήταν από τις λίγες πορείες που ένιωσα να υπάρχει τόση σύμπνοια για τον τρόπο με τον οποίο κατεβήκε ο καθένας στο δρόμο ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφορές του καθένα, ανεξάρτητα από τις διαφωνίες, τη συνηθισμένη μιζέρια και τη μικροπρέπεια κάθε χώρου και για αυτό που δήλωσαμε όλοι μαζί: "δε φοβόμαστε, συνεχίζουμε".

    Αυτό σημαίνει πολλά περισσότερα βέβαια από όσο απλό ακούγεται αν σκεφτούμε σε ποια χρονική περίοδο, από ποιους και πόσους λέγεται και τι βάρος έχει μετά από τόση καταστολή. Σίγουρα σε κάποια φάση θα πρέπει να αναλυθεί αυτή η πορεία νομίζω σε σχέση και με τις προηγούμενες.
    βα.αλ. said...
    Πως μπορεί να βάζουν τόσο ηλίθιους ανθρώπους σε νευραλγικές για την εξουσία θέσεις.

    Η απουσία έντονων αγώνων τον τελευταίο καιρό (εννοώ πριν έτσι) καθώς ακόμα περισσότερο και η απουσία επαναστατικού κινήματος όλα αυτά τα χρόνια έχουνε δημιουργήσει ένα τέτοιο στρώμα που το βασικό κριτήριο δεν είναι αυτό. Είναι όπως στις δουλειές. Σκέψου κάποιο στέλεχος ή αφεντικό που δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ του απεργους... Πιστεύεις ότι ξέρει πως να τους χειριστεί;

    demetrat,

    το οποίο βέβαια έχει δημιουργήσει και σε εμάς ένα ανάλογο πρόβλημα, το οποίο όμως σιγά σιγά θα ξεπεραστεί. Θα πρέπει να ξεπεραστεί.

    Πολιτικοποιημένε,

    κάνε τον κόπο να σκρολάρεις λίγο πιο κάτω και θα σου λυθούν όλες οι απορίες. Σε παρακαλώ μη μου μιλάς στον πληθυντικό μπερδεύομαι και κοιτάω πίσω από την πλάτη μου ;)

    σύντροφε,

    συμφωνούμε και όντως έχουμε πολλά να πούμε και να κάνουμε ακόμα...

Post a Comment



Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα